Bloggen is in en naar men zegt ook leerrijk. Van persoonlijke over politieke en sportblogs, tot Disney- en blogs over blogs…, je kan het zo gek niet bedenken of er wordt een blog over opgezet. Of het interessant en leuk is om er zelf één te bezitten? Ik hoop er snel achter te komen want in het kader van mijn opleiding communicatiewetenschappen aan de universiteit Gent (afstudeerrichting journalistiek) mogen we (moeten we) een blog opstarten over een actueel journalistiek onderwerp.
Ik kwam het onbekende begrip ‘hoopla nieuws’ tegen bij het lezen van het artikel
‘Die goeie oude tijd’, geschreven door Dave Gelders.
‘Hoopla nieuws’ is volgens Brants en Van Praag: ‘Die berichten die een sfeerverslag geven van de campagne, de veelal rituele en sfeerbeelden van politici op pad. Ook berichtgeving over het persoonlijke leven van de politici wordt tot ‘Hoopla nieuws’ gerekend. In het algemeen betreft het berichtgeving met een hoog entertainment gehalte die de kiezer geen relevante inhoudelijke informatie verschaft over de partijen’ (2000, p.64).
Lezen we in de media steeds meer ‘hoopla-nieuws’, of is dit alleen maar ‘perceptie’?
Zeker is dat een politieke campagnevoering van vijftig jaar geleden nauwelijks nog kan vergeleken worden met deze van vandaag. Zo is het bespelen van de media onontbeerlijk geworden voor een geslaagde verkiezingscampagne, iets dat we deze dagen elke dag in de Verenigde Staten kunnen meemaken. Obama eet zijn eieren het liefst zonder dooier, en wordt meteen tot de ‘upperclass’ gerekend en Palin en haar gezinnetje zijn werkelijk elke dag ‘hot’.
En vandaag (5 oktober 2008) uitte Palin persoonlijke beledigingen aan het adres van Obama: hij zou een verkeerd vriendje gehad hebben, een terrorist nog wel. Wel heel persoonlijk…
Deze blog zal de personalisering van politici in de media behandelen. Uiteraard is het niet mogelijk alle verkiezingscampagnes te analyseren. Daarom focussen we ons in deze blog op de Vlaamse politici. We stellen ons vragen bij de relevantie van persoonlijk nieuws en bij de betrokkenheid van de politici en journalisten.
Zijn bepaalde nieuwsfeiten onderdeel van een uitgekiende politieke campagne? Wat bijvoorbeeld te denken over de rubriek ‘Jonge Leeuwen’ (Humo) waarin nu en dan kinderen van politici geïnterviewd worden. Wat we ons afvragen: is het de journalist of de politicus die hierin het initiatief neemt? Is dit soort nieuws deel van beeldvorming rond een politicus, informatief of louter ontspannend? Of is bepaald nieuws gelekt en vooral sensationeel gericht. Denken we maar aan de hele heisa over de relatie van Rik Daems (Open VLD) met de Franstalige PS politica Sophie Pécriaux.
Dit onderwerp sluit aan bij mijn masterproef die gaat over het persoonlijk contact van politici tijdens verkiezingscampagnes (Vlaamse verkiezingen 2009) naast moderne massamedia als internet en tv. In deze blog gaat het echter over meer dan alleen campagnes.
Hoewel…Brants en Van Praag in hun boek ‘Media en Verwarring’(2005, p.22) menen dat steeds meer partijen permanent campagnevoeren en dat we ons de vraag kunnen stellen of elke klein (persoonlijk) nieuwsfeit geen onderdeel is van een beredeneerde verkiezingscampagne.
Boeken geconsulteerd via internet:
